Sedat Arslan – Füruğ Ferruhzad’a: Uçuşu hatırladım, Ama Kuşlar Ölmüş (Şiir)

Kessem tırnaklarımı,

yemlesem kuşları.

Ne garip

hiç kilo almıyorum,

Kendimi o kadar yememe rağmen!

Ah şu kadınlar,

ne güzel yaratılmışlar,

Su içseler yarıyor.

Keşke benim dişim olsalar,

Simalarına aksini bırakan hüzün,

Utanmaz mı bundan?

Ne kadar çok

benziyoruz birbirimize,

Hiçbirimiz

rüzgarı arkasına alamamış

İsmimi söylüyorlar,

dönüp bakıyorum.

Suyun sesi,

yaprakların hışırtısı

Yemyeşil her yer,

o kadar güzel ki,

Gözlerimi alamıyorum

Bazı günler sadece,

yirmidört saat değildir,

Uçuşu da hatırlatır diyorum,

Ama, ama geciktin sen

kuşlar ölmüş artık diyor bir ses.

Ve cenazeleri öyle kalabalık ki

Tıpkı bir kadının çantasının içi gibi.

Sedat Arslan

[Toplam: 9   Ortalama: 4.7/5]
0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir