Keziban Yıldız – Susma (Şiir)

SUSMA

Bu kadar sessiz kalma
Uzanıp bir yerden bakasım geliyor.
Bir aşılmazdan bir uzaklığın uzunluğundan
Kalın duvarları derin derin deşip
Yüzünü yüzünün büründüğü kederi,sevinci
Bütün çaresizliklere rağmen
Ve aynı yoldan gelip seyredesim gelir.
Gülümsedikçe beliren gözlerindeki beni..
Sen ne olur bu kadar sessiz kalma
Yokluğunla dehşet düşürme yüreğime
Yüreğim tuzla buz ve yüreğim çoçuk sevemez halde.
Su serpemez ki bir iyilik
Geç gelir sabahlar şimdi
Gece nafile,gece hüzün dolu
Vakitlerin ne önmi var şimdi
Sen yine bu kadar sessiz kalma
Kalma ki sesin neşem,sesin varlığına dair bir belirti
Ve sesin bahar bahar mevsimi,bin bir türlü çiçek kokan..
Korkarım ölür kuşlar
Korkarım düşer yapraklar bir bir
Ne yeşerir ağaçlar ne de zamanıdır şimdi bunların..
Sen bu kez sessiz kalma
Sana bir çokluğun sesini
Sana bir dünya kelime ayrı dillerden
Türlü deyişlerden
Çılgın kimselerden
Yorgun işçilerden
Hasta yaşlılardan
Ve sana bin dereden sohbetler getirdim ki
Sen bu kadar sessiz kalma diye.
Sen diyorum bu kadar sessiz kalma ki konuşayım seninle…

[Toplam: 8   Ortalama: 4.3/5]
0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir