Tolstoy’un Anlattığı Hint Prensi Sakya-Muni’nin Muhteşem Hikayesi

Tolstoy’un Anlattığı Hint Prensi Sakya-Muni’nin Muhteşem Hikayesi

Hastalık, yaşlılık, ölüm nedir bilmeyen genç, mutlu prens Sakya-Muni, bir gezinti sırasında görünüşü berbat, dişleri dökülmüş, salyaları akan bir ihtiyara rastlar. O zamana kadar ihtiyarlığın ne olduğunu bilmeyen prens, şaşakalır ve arabacısına bunun ne olduğunu, adamın nasıl olup da bu acınası ve itici hale düştüğünü sorar. Bunun, bütün insanların ortak kaderi olduğunu, kendisi kral oğluysa da aynı şeyin kendi başına gelmesinin yazgıda var olduğunu öğrenince, gezisine devam edemez olur ve bu konuda düşünmek için geri dönmek ister. Tek başına bir köşeye çekilip düşünür, düşünür. Ve, anlaşılan bir teselli bulur; çünkü yine şen ve mutlu olarak gezintiye çıkar. Bu sefer, karşısına bir hasta çıkar. Güçsüz, şişler içinde, gözleri fersiz bir adam görür. O güne kadar hastalığı hiç bilmeyen prens durur ve bunun ne olduğunu sorar. Ve bunun hastalık olduğunu, herkesin başına gelebileceğini ve sağlıklı ve mutlu bir kral oğlu olan kendisinin bile aynı hastalığa yakalanabileceğini öğrenir, yine neşelenme cesaretini kaybeder, geri dönmeyi emreder ve teselli arar. Besbelli, bunu yine bulur ki, üçüncü kez gezintiye çıkar.

Bu üçüncü keresinde, yine bir manzara ile karşılaşır. Bir şeyin taşınmakta olduğunu görür.
”Bu ne?”
”Bir cenaze”
”Cenaze ne demek?” diye sorar prens.
Ona şöyle derler.
”Herkesin sonudur bu.”
Prens ölüye yaklaşır, örtüyü açar ve yüzüne bakar.
”Şimdi ne yapacaklar onu?” diye sorar.
”Onu gömecekler!”derler.
”Niye”, ”Çünkü, kesinlikle artık canlanmayacak, gelecekte ondan hiçbir şey kalmayacak, sırf pis koku ve kurtçuklardan başka”.
”Ve bu insanların kaderi öyle mi”Benim de mi? Beni de gömecekler, benden geriye de pis kokudan başka bir şey kalmayacak, öyle mi? Beni de kurtçuklar mı yiyecek?”.
”Evet.”
”Geri dön, gezmek istemiyorum, artık bir daha da bunu istemeyeceğim.”

Ve Sakya-Muni hayatta bir teselli bulamadı ve hayatın en büyük dert olduğu sonucuna vardı. Ve bütün gücünü, kendini ve başkalarını bundan kurtarmaya harcadı. Öyle kurtulsunlar ki, ölümden sonra da hayat hiçbir biçimde tekrarlanmasın. Hayat, kökünden kazınmış olsun.

Bu, Hint Felsefesi Bilgeliğinin son sözüdür.

Kaynak: edebivizör editörleri tarafından (Tolstoy İtiraflarım Kitabı) kısaltılarak alınmıştır

Büyük Yazar Tolstoy’un  Önerdiği 3 Kitap

[Toplam: 1   Ortalama: 5/5]
0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir