Lev Nikolayeviç Tolstoy bütün Yazarlar ahlaksız ve hepsi kötüdür

Lev Nikolayeviç Tolstoy bütün Yazarlar ahlaksız ve hepsi kötüdür

Lev Nikolayeviç Tolstoy bütün Yazarlar ahlaksız ve hepsi kötüdür

Lev Nikolayeviç Tolstoy bütün Yazarlar ahlaksız ve hepsi kötüdür : Yirmi altı yaşımda, savaştan sonra Petersburg‘a geldim ve yazarlarla tanıştım. Beni kendi ayarlarında bir arkadaş olarak aralarına aldılar. Bu insanların yani benim yazar arkadaşlarımın hayat felsefesi şuydu: Hayat genel olarak ilerleme yoluyla gelişmektedir. Bu gelişmede en büyük pay fikir adamlarına ait ve fikir işinin erleri arasında en büyük etkiyi yaratanlarda sanatçılar ve şairlerdir.




Ben kendimi eşsiz bir sanatkar ve şair olarak görüyordum. Bu teoriyi benimsemem de çok doğaldı. Ben, yani sanatkar ve şair olan ben, yazıyordum, neyi öğrendiğimi kendim de bilmeden öğretiyordum. Bunun karşılığında para kazanıyor, oldukça iyi bir şekilde yiyip içiyordum; güzel bir evim vardı, çevremde kadınlar ve bir sürü insan. Ünlüydüm. Bu benim için öğrettiğim şeyin çok iyi olduğu manasına geliyordu.

Edebiyatın önemine ve yaşamın ilerleyişine olan bu inanç, bir dindi ve ben onun rahiplerinden biriydim. Bir rahip olmak ise çok karlı ve oldukça hoş bir işti. Bu hayatın ikinci ve özellikle üçüncü yıllarında bu inancın yanılmazlığından şüphelenmeye götüren ilk etmen, bu inancın rahipleri arasındaki çekişmeyi fark etmem oldu.

Yazarların taşıdığı ”Yazarlar İnancı”nın doğruluğundan şüphelenmeye başladıktan sonra, bu rahipleri daha dikkatli izler oldum ve şu kanaate vardım. Bu inancın rahiplerinin neredeyse tümü, yani bütün yazarlar, ahlaksız ve çoğunluğu kötü, karaktersiz kimselerdi. Bu insanlardan iğreniyordum, kendimden de iğreniyordum. Yazarlar İnancının bir aldatmacadan başka bir şey olmadığını anlamıştım.

Bizim temel arzumuz, emelimiz, mümkün olduğu kadar çok para ve ün kazanmaktı. Bu amaca ulaşmak için bildiğimiz tek şey kitap yazmak, gazete çıkarmak, bunu da yapıyorduk işte. Fakat hem böyle değersiz bir işi yapıp, hem de son derece önemli kişiler olduğumuza kendimizi inandırabilmek için bu faliyetlerimizi savunabilicek bir dogmaya ihtiyacımız vardı. Bu problemi de şu şekilde çözdük: Var olan her şey devamlı olarak gelişir; fakat bütün bunlar eğitim aracıyla olur.




Eğitim ise kitapların, gazetelerin dağılımıyla orantılıdır. Biz ise kitap ve gazete yayımlayalım diye para ve şan verilmektedir. Demek ki biz en faydalı ve en iyi insanlarız. Şimdi anlıyorum ki, her şey tam olarak tımarhanede olduğu gibi. Fakat o zaman bunu belirsiz bir şekilde seziyordum ve bütün deliler gibi ben de, benden başka herkesin deli olduğunu düşünüyordum.

Kaynak: edebivizör editörleri tarafından (Leo Tolstoy İtiraflarım) kitabından kısaltılarak alınmıştır.

İlişkide Aldatmadan daha çok Acıtan 6 durum

Öğrendikten Sonra Bir Kuş Tüyü Gibi Hafiflemenizi Sağlayacak 6 Psikolojik Gerçek

Bir Erkeğin Sizi Sevdiğini Gösteren 5 İstemsiz Davranış

Kadın M.stürbasyonu Hakkında 7 Şaşırtıcı Bilgi

Karakter Analizi Doğum Ayına Göre Belirlemek

Mutlaka okunması gereken İnsan Beynini Geliştiren 7 Roman

Kadınlar C.nsellikte Hangi Burçla Uyumlusunuz İşte Cevabı?

Bir Erkeğin Gözünde Tatlı Görünen 5 Kadın Karakteri

‘Seni Seviyorum’ Demesinden Daha Anlamlı Küçük Ama Önemli 7 Şey

Cinsel Keşif ve Psikoloji Üzerine Son Yıllarda Çekilmiş En İyi 4 Film

Başladıktan Sonra Elinizden Bırakamayacağınız 5 Mükemmel Kitap

Ölmeden Önce Mutlaka İzlenmesi Gereken 5 Başyapıt Film

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir