Behçet Necatigil Hayatı

Behçet Necatigil Hayatı

Behçet Necatigil Hayatı.

16 Nisan 1916’da İstanbul’un Beşiktaş semtinde doğdu. Kastamonu muallim mektebinde, İstanbul-Kabataş Lisesi’nde okudu. İstanbul Edebiyat Fakültesi’ni Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü (1940) da bitirdi. Kars (1940-1941), Zonguldak (1941-1953) liselerinde, İstanbul Eğitim Enstitüsü’nde edebiyat öğretmeni olarak
çalışarak emekli oldu.




Ayrıca İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne bağlı gazetecilik ve halkla ilişkiler enstitüsünde kompomizsyon dersleri okuttu. Almanya’ya gidip Almanca öğrendi. 13 Aralık 1979’da İstanbul’da hayatını kaybetti. Hayranları ve Behçet Necatigil’in Mezarı nerede diyenlere istinaden Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü. Adına Necatigil Şiir Ödülü kondu.

Behçet Necatigil’in şiirlerini iki dönemde ele almak gerekir. Birinci dönem 1943-1955 şiirlerinde, büyük kentlerde, orta tabakadan seçtiği bireyin acılarını, sevinçlerini, özlemlerini, kendine özgü dokunaklı, tutuk bir dille yansıtmaya çalıştı. İkinci Dönem ise 1955-1979 dönemi şiirlerindeyse, anlatımcı şiirden uzaklaştı, yeni biçim denemelerine yöneldi. Geleneksel şiirimizin ( özellikle divan şiirinin) ses zenginliğinden ve söyleiş kıvraklığından yararlanmaya çalıştı. Bu dönem şiirlerinde, yaşama da bilgece bir açıdan baktığı, kendi yaşam deneyim ve birikimlerinden süzülmüş bir yoğunluğa ulaştığı görülür.

Behçet Necatigil Eserleri

Şiir: Kapalı Çarşı 1945, Çevre 1951, Evler 1953, Eski Toprak 1956, Arada 1953, Dar Çağ 1960, Yaz Dönemi 1963, Divançe 1965, İki Başına Yürümek 1968, En/Cam 1970, Zebra 1973, Kareler Aklar 1975, Sevgilerde (seçme şiirler) 1976, Beyler 1978, Söyleriz 1980, Yayınlanmamış Şiirleri 1985

Oyun (radyo oyunu): Yıldızlara Bakmak 1965, Gece Aşevi 1967, Üç Turunçlar 1970, Pencere 1975, Radyo Oyunları 1984

Yardımcı Kitapları: Edebiyatımızda isimler sözlüğü 1960, Edebiyatımızda eserler sözlüğü 1971

Ötekiler: Bile/Yazdı (düzyazılar 1979)

Behçet Necatigil’in aldığı Ödüller: 1957 Yeditepe Şiir Armağanı (eski toprak) 1964 TDK Şiir Ödülü (Yaz Dönemi)

Behçet Necatigil’in Yazma üzerine yorumu:

Değişik saatlerde, çelişik durumlarda yazarım. Esin, bir birikimdir. Bilinçte, bilinçaltında algılar birikir. Çok
öncelerdedir başlangıç vakti gelir, uç verir. Bu uca bel bağlarım, bir umutla aydınlığa çıkarmak isterim, kımıldayan bu kutlu işarete. Yavaş ilerlerim, beklerim, kollarım. Sıkıntısını yaşarım, çekerim. Belirsiz, belirlenmeli artık dönülmez bir biçime girmeli, kalıplaşmalıdır. Yanlışıyla, doğrusuyla bir şey çıkmalıdır ortaya. Aklım ona takılmıştır.

Kaynak: Nasıl Yazıyorlar-Ahmet Köklügiller/QI KÜLTÜR SANAT YAYINCILIK




0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir